Bezpłatne programy rozwijane na certyfikatów open source w pewnym czasie swojego rozwoju natrafiają na kłopoty. To jak sobie z nimi poradzą przesądza o sensie ich dlaszego egzystencji. Programy open source wyróżniają się funkcjonalnością i liczbą wtyczek, które są potrzebne do tego by zostały interesujące dla użytkowników. Gdy bezpłatny program staje się coraz bardziej rozwinięty jego twórcy natrafiają na problemy podobne do tych, które znajdują się w komercyjnych aplikacjach. W wielu sytuacjach jest to problem z synchronizacją uaktualnień oprogramowania oraz dodatkowo z poziomem kompatybilności z poprzednimi wersjami programów. Użytkownik uaktualniający program chciał będzie, aby jego program był kompatybilny wstecz i najlepiej jeżeli już uaktualniałby się sam przez Globalną sieć. Z doświadczeń z komercyjnym oprogramowaniem wiadomo, że odbydwa rozwiązania są dość drogie. Na przykład, koderzy oprogramowania Windows spędzaja bardzo dużo czasu na usuwanie niezgodności w kompatybilności, zanim wypuszczą komercyjną wersję oprogramowania. Znacznie zwalnia to tempo rozwoju aplikacji i przysparza znacznej ilości pracy programistom.
Dzień w dzień powstaje bardzo dużo nowych bezpłatnych aplikacji oraz dodatkowo nowych wersji znanych już nam programów. Nasz ekipa usiłuje na bierząco obserwować rynek rozwijającego się programów i testować wszystkie nowe aplikacje. Po takim testowaniu aplikacji i naradzie ustalamy, które programy nadają się do dodania do naszego portalu z darmowymi programami. Przenigdy nie dodajemy programów, których poprzednio nie przetestujemy pod kątem funkcjonalności oraz bezpieczeństwa dla naszych użytkowników. Przykładowe aplikacje w naszym serwisie to BearShare, czyli jeden z lepszych aplikacji do ściągania plików z interentu (programów p2p). Następnym dobrym przykładem może być 7-Zip, czyli jeden z najlepiej kompresujących oprogramowania dostępnych w globalnej sieci. Gwarantuje on skuteczność pakowania większą nawet od WinRara , a ponadto Winzipa. Dobierając zestaw oprogramowania z naszego serwisu nie musisz się przejmować, że będziesz pobierał je przez wieczność tak jak w innych stronach. Nie dzieje się tak dlatego, ponieważ spora większość oprogramowania umieściliśmy na spersonalizowanych szybkich serwerach.
Bezpłatne oprogramowanie rozwijane na zezwoleń open source w pewnej chwili swojego rozwoju natrafiają na problemy. To jak sobie z nimi poradzą przesądza o sensie ich dlaszego obecności. Programy open source wyróżniają się funkcjonalnością i liczbą wtyczek, które są niezbędne do tego aby zostały interesujące dla użytkowników. Gdy bezpłatny program staje się coraz bardziej rozwinięty jego twórcy natrafiają na dylematy podobne do tych, które znajdują się w komercyjnych programach. Zazwyczaj jest to problem z synchronizacją uaktualnień oprogramowania oraz dodatkowo z poziomem kompatybilności z poprzednimi wersjami oprogramowania. Użytkownik uaktualniający program chciał będzie, aby jego program był kompatybilny wstecz i najlepiej jeżeli już uaktualniałby się sam przez Internet. Z doświadczeń z komercyjnym oprogramowaniem wiadomo, że odbydwa rozwiązania są dość drogie. Przykładowo, koderzy oprogramowania Windows spędzaja bardzo dużo czasu na usuwanie niezgodności w kompatybilności, zanim wypuszczą komercyjną wersję oprogramowania. Znacznie zwalnia to tempo rozwoju programów i przysparza znacznej ilości pracy programistom.
Bezpłatne programy pierwotnie lat osiemdziesiątych wydawane były głównie na pozwoleń GPL. Ta sytuacja zmieniła się znacznie w latach dziewięćdziesiątych. W tych latach Debian, organizacja wyprodukowana w celu rozpowszechniania systemu Linux stworzyła licencję Debian Free Software Guidelines. Dzięki tej certyfikatów twórcy programów mieli o wiele większe możliwości działania w wykorzystaniu i przebudowie programu. Mogli tworzyć i skorzystać w o wiele większym zakresie z skryptu bazującego na systemie Linux. Licencja ta przypadła do gustu programistom tworzącym bezpłatne programy, przez co zostala zaadoptowana do wielu innych projektów. W roku 1997 dość znaczna grupa programistów wytworzyła definicję Otwartego Programów. Kluczowym założeniem tej licencji było to, że nie może ona nakładać ograniczeń na inne programy komputerowe wykorzystujące części skryptu otwartego programów. Przykładowo twórcy oprogramowania wykorzystującego kod open source nie mogą być zmuszani do udostępniania stworzonego w ten metodę na pozwoleń open source. Dystrybutorzy programów open source muszą mieć prawo do wydawania swoich wyborów odnośnie swojego programów.
Wielu z nas zastanawia się dlaczego programiści tworzą darmowe aplikacje i upowszechniają je społeczeństwu. Dla ekonomistów, zachowanie programistów pracujących w firmach IT , a dodatkowo tworzących programy indywidualnie, jest bardzo zaskakujące. Intrygującym jest, że twórcy bezpłatnych oprogramowania również zyskują na kreowaniu darmowych oprogramowania. Nie jest to natomiast zysk w postaci pieniędzy, lecz satysfakcja, podnoszenie swojego ego , a dodatkowo reputacji pośród innych twórców OpenSource. Kolejnym powodem, może być altruizm programistów, oraz chęć czynienia dobra i pomocy biedniejszym użytkownikom komputerów. Konsumenci z mniej rozwiniętych krajów mogą realnie zaoszczędzić dużo gotówki przechodząc na nowe programy, jednakże darmowych programów używają także największe i najbogatsze korporacji świata. Interesującym jest też, że programiści są jedna z niewielu grup społecznych, która umie dzielić się bezpłatnie własną pracą. W innych profesjach nie znajdziemy takiej dozy altruizmu jak w dziedzinie osoby tworzące bezpłatnych oprogramowania. Dlatego musisz bardziej szanować naszych kolegów informatyków chodzących w koszulach w kratę i mających trudności z nawiązywaniem kontaktów, ponieważ oni poświęcają własne życie towarzyskie dla genialna innych obywateli.
Darmowe oprogramowanie pierwotnie lat osiemdziesiątych wydawane zostały głównie na zezwoleń GPL. Ta sytuacja zmieniła się znacznie w latach dziewięćdziesiątych. W tych latach Debian, organizacja wykreowana w celu rozpowszechniania systemu Linux stworzyła licencję Debian Free Software Guidelines. Dzięki tej licencji twórcy programów mieli o wiele większe sposobności funkcjonowania w wykorzystaniu i przebudowie aplikacji. Mogli tworzyć i skorzystać w o wiele większym zakresie z skryptu bazującego na systemie Linux. Certyfikat ta przypadła do gustu programistom tworzącym bezpłatne programy, dzięki czemu zostala zaadoptowana do wielu innych projektów. W roku 1997 dość znaczna grupa programistów wytworzyła definicję Otwartego Programów. Głównym założeniem tej licencji było to, że nie może ona nakładać ograniczeń na inne programy komputerowe wykorzystujące etapy skryptu otwartego programów. Na przykład twórcy programów wykorzystującego kod open source nie mogą być zmuszani do udostępniania stworzonego w ten metodę na pozwoleń open source. Dystrybutorzy aplikacji open source muszą mieć prawo do wydawania osobistych wyborów odnośnie własnego aplikacji.
Wielu z nas zastanawia się dlaczego koderzy oprogramowania tworzą bezpłatne programy i udostępniają je społeczeństwu. Dla ekonomistów, zachowanie programistów pracujących w firmach IT , a ponadto tworzących aplikacje indywidualnie, jest bardzo zaskakujące. Ciekawym jest, że twórcy darmowych oprogramowania także zyskują na tworzeniu bezpłatnych programów. Nie jest to natomiast dochód w postaci pieniędzy, lecz satysfakcja, podnoszenie swojego ego , a oprócz tego reputacji pomiędzy innych twórców OpenSource. Dalszym powodem, może być altruizm programistów, oraz dodatkowo chęć czynienia bardzo dobra i pomocy biedniejszym użytkownikom komputerów. Użytkownicy z mniej rozwiniętych krajów mogą de facto zaoszczędzić dużo pieniędzy przechodząc na nowe programy, jednakże darmowych aplikacji używają też największe i najbogatsze korporacji świata. Interesującym jest też, że programiści są jedna z niewielu grup społecznych, która umie dzielić się za darmo własną pracą. W innych profesjach nie znajdziemy takiej dozy altruizmu jak w dziedzinie twórców bezpłatnych aplikacji. Dlatego musisz bardziej szanować naszych kolegów informatyków chodzących w koszulach w kratę i posiadających trudności z nawiązywaniem kontaktów, ponieważ oni poświęcają indywidualne życie towarzyskie dla bardzo dobra innych ludzi.
W trakcie gdy dzisiaj media zachwycają się fenomenem darmowych oprogramowania na pozwoleń Open Source, musimy zauważyć, że zwyczaje dzielenia się kodem źródłowym są o wiele starsze niż programy komputerowe o otwartych kodach źródłowych. Istnieje długoletnia tradycja dzielenia się kodem i współpracy w firmach tworzących oprogramowanie. W ostanich latach jednak skala i formalizacja dzielenia się kodem darmowych programów rozszerzyła się w nierealny sposób wraz z rozwojem Internetu. Już w latach sześćdziesiątych w środowiskach akademickich takich jak MIT , a oprócz tego Berkley, gdzie zaprojektowane były podwaliny pod systemy operacyjne , a oprócz tego postęp interenetu, znacząca większość programistów dzieliła się wynikami prywatnej pracy. W tym czasie też w korporacjach takich jak Xerox, czy Bell Labs udostępnianie kodu źródłowego było na porządku dziennym.
W latach dziewięćdziesiątych powszechny rozwój wejścia do Interentu spowodował znaczne przyspieszenie rozwoju społeczności tworzącej bezpłatne aplikacje na pozwoleń open source , a ponadto aktywności jej uczestników. Ilość uczestników społeczności open source oraz dodatkowo ich różnorodność wzrasta w bardzo dużym tempie. Powstaje również ogromna ilość nowych projektów takich jak np. system Linux wytworzony poprzez Linusa Torvaldsa w 1991 roku. Kolejną nowością było wstąpienie komercyjnych firmie na rynek open source we początkowych latach dziewięćdziesiątych.
Darmowe aplikacje zyskuje znacznie na prędkości rozwoju o ile na rynku istnieje dominująca firma posiadająca większość rynku. Są natomiast przykłady, gdy przy braku jakiejkolwiek konkurencji projekty open source rozwijają się bardzo szybko. Najlepszym wytłumaczniem szybszego rozwoju przy zaostrzonej konkurencji jest przededukowanie jak działa społeczność open source. Każda grupa zajmująca się jednym projektem, działa o wiele nie gorzej jeśli ma współne cele. Istnienie dominującego przeciwnika gwarantuje wyrównanie celów grupy open source, a najlepszym sposobem na pokonanie przeciwnika jest pozostanie zjednoczonym. Grupa tworząca projekt w środowisku open source jest w bardzo wielu sytuacjach heterogeniczna, zatem bodziec jednoczący grupę jest najlepszym co może ją spotkać. Przy tym sposobność pokonania konkurencyjnej oprogramowania działa motywująco na społeczność i gwarantuje jej wspólny cel.
Nowe programy nie mają lekko w społeczności open source.Dalszym zagrożeniem może być mini czas życia niektórych oprogramowania. Gdy aplikacja nie jest wystarczająco w zdecydowanej większości przypadków uaktualniana traci ona użytkowników. Koderzy oprogramowania ją tworzący potrafią porzucić projekt z powodu braku zainteresowania, albo przejść do konkurencyjnych projektów.
Darmowe oprogramowanie rozpowszechniane są na wielu różnorakich licencjach. Na przykład certyfikat BSD oraz dodatkowo jej bliski kuzyn – Apache są licencjami relatywnie łagodnymi. Konsumenci tych dwóch certyfikatów mogą wykorzystywać i wnosić poprawki do skryptu i prawie że dowolnie go obsługiwać. Jednak pozwolenie GPL nakazuje użytkownikowi dystrybuowanie wszystkich modyfikacji i ulepszeń (dzielenie się nimi za pomocą globalnej sieci Internet) jeżeli już mają zamysł dystrybuować prywatne programy stworzone na bazie oprogramowania na zezwoleń GPL.
Zagrożeniem dla open source mogą być dodatki do oprogramowania produkowane przez inne grupy, albo dosłownie komercyjne podmioty. Po stworzeniu bardzo użytecznej wtyczki do aplikacji mogą ściągać za nią opłaty, albo dosłownie w pewien metodę przejąć aplikację. Przejęcie programów jest możliwe poprzez napisanie pluginy do aplikacji, która będzie oferowała API, do którego programiści zaczną pisać nowe programy. Po skomercjalizowaniu takiej części programów będącej łącznikiem w oprogramowaniu, społeczność open source stanie się bezsilna. Certyfikat GPL usiłuje nałożyć ograniczenia zapewniające brak sposobów przejęcia programu, jednakże nie były one jeszcze testowane w sądzie.