Błonnik pokarmowy

Pacjenci z problemami jelita grubego lub odbytnicy nawet nie zdają sobie sprawy z tego, iż mają problemy z wypróżnianiem. kłopoty te są często wywoływane niewłaściwymi przyzwyczajeniami w żywieniu już od dzieciństwa, dlatego też osoby chore nie mieli możliwości by porównać swój okres wypróżniania z normalnym. Główną powodem przewlekłego zaparcia jest niedobór błonnika. Błonnik pokarmowy jest najczęściej uzyskiwany z produktów roślinnych, a w ich skład wchodzi również część, która nie jest przyswajalna przez człowieka. Dlatego błonnik w jedzeniu jest nam tak potrzebny.
Korygowanie ilości błonnika przygotowaną dietą umożliwia osiągnąć prawidłową pracę jelit oraz prawidłowy rytmu wypróżnień. W momencie zapalenia uchyłków (łac. diverticulitis), ułożenie prawidłowej diety do leczenia farmakologicznego może zapobiec dalszemu rozwinięciu choroby. Dodatkowe zażywanie błonnika zawsze powinno być konsultowane z doktorem, gdyż właściwości błonnika są czasami niepożądane.
Aby jelita pracowały właściwie, codziennie należy konsumować ok. 25-30 gramów błonnika. Po strawieniu wszystkich białek, tłuszczów i węglowodanów oraz wchłonięciu wody i innych elementów odżywczych w jelicie cienkim, do jelita grubego trafia około jednego litra płynnego stolca wraz z niestrawionym błonnikiem. U zdrowych osób, w okrężnicy z biegiem czasu wydalany jest nadmiar wody a stolec kierowany jest w kierunku odbytu. U osób, które jedzą zbyt mało żywności posiadającej błonnik, stolec staje się twardy, suchy i mały.