Preparaty pochodzenia roślinnego różnią się między innymi tym od współczesnych leków, że te ostatnie posiadają zwykle jedną substancję czynną bardzo często pochodzenia syntetycznego. Lek działa szybko, często jedynie na skutki choroby, a nie na jej przyczyny. Pochodzenia roślinnego to na przykład błonnik, antyoksydanty czy flawonoidy. Preparaty roślinne zawierają zdecydowanie więcej substancji czynnych. Działają więc w bardziej kompleksowy sposób regulując pracę różnych organów naszego ustroju. Efekty ich stosowania nie są jednorakie i natychmiastowe jak po zażyciu współczesnego farmaceutyku. Preparaty roślinne działając wolniej i wielokierunkowo, a przez to bardziej fizjologicznie, częściej zwalczają przyczyny złego stanu organizmu, a nie tylko skutki. Nie chcemy przez to powiedzieć, że współczesne leki są gorsze czy lepsze od tradycyjnych, stosowanych przez tysiąclecia, biologicznie aktywnych substancji pochodzenia roślinnego. Chcemy jedynie zauważyć jak wielokierunkowe i profilaktyczne działanie mogą mieć suplementy diety.
Pacjenci z problemami jelita grubego lub odbytnicy nawet nie zdają sobie sprawy z tego, iż mają problemy z wypróżnianiem. kłopoty te są często wywoływane niewłaściwymi przyzwyczajeniami w żywieniu już od dzieciństwa, dlatego też osoby chore nie mieli możliwości by porównać swój okres wypróżniania z normalnym. Główną powodem przewlekłego zaparcia jest niedobór błonnika. Błonnik pokarmowy jest najczęściej uzyskiwany z produktów roślinnych, a w ich skład wchodzi również część, która nie jest przyswajalna przez człowieka. Dlatego błonnik w jedzeniu jest nam tak potrzebny.
Korygowanie ilości błonnika przygotowaną dietą umożliwia osiągnąć prawidłową pracę jelit oraz prawidłowy rytmu wypróżnień. W momencie zapalenia uchyłków (łac. diverticulitis), ułożenie prawidłowej diety do leczenia farmakologicznego może zapobiec dalszemu rozwinięciu choroby. Dodatkowe zażywanie błonnika zawsze powinno być konsultowane z doktorem, gdyż właściwości błonnika są czasami niepożądane.
Aby jelita pracowały właściwie, codziennie należy konsumować ok. 25-30 gramów błonnika. Po strawieniu wszystkich białek, tłuszczów i węglowodanów oraz wchłonięciu wody i innych elementów odżywczych w jelicie cienkim, do jelita grubego trafia około jednego litra płynnego stolca wraz z niestrawionym błonnikiem. U zdrowych osób, w okrężnicy z biegiem czasu wydalany jest nadmiar wody a stolec kierowany jest w kierunku odbytu. U osób, które jedzą zbyt mało żywności posiadającej błonnik, stolec staje się twardy, suchy i mały.