W procesie nazwanym ? profilaktyka uzależnień, stosuje się ? w zależności od kierunku ? różnorakie metody psychologiczne służące temu samemu celowi: opanowaniu nastrojów, sposobów zachowania i punktów widzenia, które bardzo negatywnie wpływają no dobre samopoczucie jednostki lub zaburzają jej kontakt ze środowiskiem. Terapeuta Robert Rutkowski i jego pacjenci mogą odkryć we wzajemnej rozmowie przytłumione konflikty, uczucia i wspomnienia. Formowanie indywidualnych środków przekazu, takich jak gra z podziałem na role lub malowanie, może pomóc w ćwiczeniu nowych sposobów zachowania. Wypowiedzenie natomiast wszystkich, także tych nieprzyjemnych myśli ? tak zwane wolne skojarzenia ? może spowodować bardziej aktywne traktowanie fantazji i wyciąganie na światło dzienne to, co określa obecne przeżycia i zachowanie.
Pierwszym założeniem podczas leczenia psychoterapeutycznego jest aktywna współpraca pacjenta: to, co robi i kim jest, zdoła zmienić tylko wówczas, kiedy naprawdę sam tego będzie pragnął. Drugim tak samo ważnym warunkiem jest ufny stosunek pacjenta do terapeuty jakim jest Robert Rutkowski.
Każda terapia uruchamia procesy uczenia, które dają możliwość zmiany nastawienia i sposobu zachowania ? jest to często długa droga, którą trzeba pokonać, wytrwale ze sobą współpracując. Celem psychoterapii jest w każdym przypadku złagodzenie cierpienia duchowego, a czasami również fizycznego, przywrócenie zdrowia psychicznego jak również wspomaganie dojrzewania i rozwoju osobowości. Powody rozpoczynania psychoterapii są różnorodne. Począwszy od indywidualnego niezadowolenia, aż do bardzo silnych problemów psychicznych, powodujących, że normalne życie prawie nie jest możliwe albo do takich dolegliwości fizycznych, jak wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca lub choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy. Terapię przeprowadza się w większości przypadków ambulatoryjnie, natomiast w ciężkich przypadkach sensowne może być leczenie psychoterapeutyczne w klinice.
Do rozpoczęcia terapii upływa jednak zazwyczaj kilka lat; wielu osobom ciężko jest podjąć decyzję o wizycie u psychoterapeuty. Zwrócenie się o pomoc do kogoś obcego przy rozwiązaniu problemów psychicznych wydaje im się jednoznaczne z brakiem funkcjonowania własnej osobowości. Jednak właśnie ta droga otwiera praktycznie niespodziewane możliwości rozwoju i uzdrowienia osobowości.
Co może sprzyjać uzależnieniom? Istnieje bardzo wiele powodów brania substancji poprawiających nastrój i pozwalających zapomnieć o nieprzyjemnej rzeczywistości: strach i samotność, problemy rodzinne, kłopoty w szkole albo w pracy, nuda lub pragnienie uśmierzenia, dążenie do pięcia się wzwyż albo po prostu chęć dotrzymania kroku równieśnikom.
Najczęściej używanymi w dzisiejszych czasach narkotykami nie są te nielegalne narkotyki, lecz te rzekomo nieszkodliwe i ogólnie akceptowane, jak alkohol, lekarstwa i tytoń oraz modne w ostatnim czasie dopalacze. Swobodny dostęp do nich, przykład i nacisk grupy przyczyniają do popadania w uzależnienie szczególnie osób słabych psychicznie, o niskiej pewności siebie, których nastrój ulega częstym zmianom. Od przyzwyczajenia do uzależnienia.
Narkotyki bardzo sprzyjają osiągnięciu stanu odprężenia i dobrego samopoczucia również w krytycznych sytuacjach. Szybko staje się to przyzwyczajeniem (potocznie narkomania), które w żaden sposób nie rozwiązuje problemów, lecz sprawia, że się ich unika. Człowiek staje się uzależniony psychicznie od dobrego samopoczucia, które jest skutkiem działania narkotyku.
Z tego między innymi też powodu w medycynie obok terminu ?nałóg? używa się też określenia ?uzależnienia?.
Wiele substancji prędzej czy później powoduje fizyczne uzależnienie, w zależności od tak zwanego potencjału uzależnienia: heroina może to uczynić już po jednorazowym użyciu, alkohol niekiedy po wielu latach. Pierwszy stopień uzależnienia określany jest jako nadużycie; w grupie osób, które spożywają alkohol lub leki, zagrożony jest człowiek, który przyjmuje je w dużych ilościach lub nie zgodnie z ich przeznaczeniem. Następnym stopniem jest okłamywanie siebie i innych lub usprawiedliwianie przed sobą i innymi nadmiernego spożycia.
Z czasem człowiek coraz bardziej traci kontrole nad sobą, nie jest w stanie sprostać obowiązkom, często choruje. Osoba taka czuje się winna, ponieważ jej próby przeciwstawienia się narkotykowi stale kończą się niepowodzeniem. Narkotyki uzależniają bardzo Ludzie z najbliższego otoczenia osoby uzależnionej starają się sprawiać wrażenie harmonii i normalności i próbują odwieść ją od nałogu, okazując miłość i przywiązanie lub karząc ją i odwracając się od niej.
Psychoterapeuta Robert Rutkowski – na pewno wybraliście już lekarza rodzinnego, który opiekuje się waszym maluchem. Jednak nie musisz jeszcze dokładnie wiedzieć, czego możesz od niego oczekiwać, a czego nie i jakie świadczenia przysługują wam bezpłatnie, w ramach ubezpieczenia. Jeśli masz malutkie dziecko, wybór dobrego, życzliwego lekarza jest sprawą wielkiej wagi. Zgodnie z założeniami reformy każdy z nas ma prawo do wyboru lekarza pierwszego kontaktu spośród współpracujących z kasą chorych. Określamy ich mianem lekarzy ubezpieczenia społeczniego. Lekarz US, który będzie się opiekował waszą rodziną może być internistą, lekarzem ogólnym, lekarzem rodzinnym lub lekarzem nie posiadającym jeszcze specjalizacji.
Robert Rutkowski posiada wszystkie możliwe uprawnienia do prowadzenia psychoterapii, w każdym zakresie. Warto dowiedzieć się, jaką spelicjalizację ma lekarz, którego zdecydowaliście się wybrać. Lepiej też zdecydować się na lekarza bardziej doświadczonego, mającego dobry kontakt z dziećmi – maluchy są trudniejszymi pacjętami niż dorośli. Lekarz pierwszego kontaktu najczęściej nazywany lekarzem rodzinnym jest osobą, od której rozpoczyna się opieka nad pacjentem. To on decyduje o całym leczeniu: on udziela pierwszej porady, w razie potrzeby kieruje pacjęta do specjalisty, jakim jest np. terapeuta uzależnień Robert Rutkowski, na badania i zabiegi oraz do szpitali i do sanatorium.
W powszechnej opinii pojęcia lekarza rodzinnego i lekarza pierwszego kontaktu są stosowane zamiennie. Jednak nie są synonimami. Lekarz rodzinny to lekarz posiadający specjalizację z midycyny rodzinnej. Może on pracować jako lekarz pierwszego kontaktu. Lekarz pierwszego kontaktu niekończenie musi być lekarzem rodzinnym (czyli posiadać specjalizację z medycyny rodzinnej), ponieważ może być lekarzem ogólnym albo internistą czy np. chirurgiem ( czyli mieć specjalizację inną niż medycyna rodzinna), Może też nie mieć ani jednej specjalizacji, czyli najprościej mówiąc mieć tytuł lekarza medycyny.