Polski system emerytalny składa się z 3 filarów. 1 filar jest powiązany z funkcjonowaniem ZUSu. Składki do 1 filaru są odprowadzane obowiązkowo. Odprowadzania składki do ZUSu nie można w żaden sposób ominąć. W I filarze są gromadzone nasze oszczędności na indywidualnym koncie, niestety nie są one pomnażane. Ze składek z pierwszego filaru są przekazywane na bieżące świadczenia rentowe i emerytalne. Jeżeli chodzi o działanie II filaru, to jest on związany z działalnością OFE. II filar tak samo jak I jest obligatoryjny. Zaletą 2 filaru jest to, że możemy sami dokonać wyboru odpowiedniego dla siebie Otwartego Funduszu Emerytalnego. Jeżeli podejmujemy pracę zarobkową, jesteśmy zobligowani do wyboru OFE. Jeżeli nie dokonamy takiego wyboru, ZUS przydzieli nam OFE poprzez losowanie. Zawsze lepiej jest dokonać samodzielnego wyboru OFE, ponieważ w losowaniu nie biorą udziału trzy największe OFE, czyli te, które mają największe możliwości do dokonywania dużych inwestycji. Duże OFE, do którego przynależy wielu uczestników, dysponuje wysokoimi kapitałami. Jak wybrać najlepszy OFE? Sprawa jest prosta, trzeba zapoznać się ze stopami zwrotu danego OFE, a także z jego polityką wewnętrzną i ryzykiem inwestycyjnym. Najlepsze stopy zwrotu to te najwyższe z wielu lat. Wynika z tego, że nasze oszczędności w II filarze są ciągle pomnażane. 3 filar to filar niezależny systemu emerytalnego, jest on dobrowolny, nie ma konieczności odprowadzania składek do III filaru. Jego działalność jest powiązana z Indywidualnymi Kontami Emerytalnymi i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi.
System emerytalny w Polsce Polski system emerytalny jest podzielony na trzy filary. Pierwszy filar jest obligatoryjny i wiąże się z działalnością ZUSu, do którego są przekazywane składki. Jest to najmniej opłacalny filar, ponieważ nasze pieniądze w żaden sposób nie są inwestowane w ramach 1 filaru. Składki na bieżąco są przekazywane na wypłaty świadczeń emerytalnych i rentowych. Funkcjonowanie II filaru jest związane z dzialalnością OFE. II filar jest o wiele korzystniejszy niż I filar. Co przesądza o tej wyższości? W drugim filarze nasze oszczędności są inwestowane, przez co ich wartość wraz z biegem czasu powiększa się. Poza tym mamy możliwość samodzielnego wyboru najodpowiedniejszego według nas Otwartego Funduszu Emerytalnego. Głównie chodzi o to, by nasze oszczędności rosły w jak najszybszym tempie. Otwarte Fundusze Emerytalne, które mają największe zdolności inwestycyjne to takie, które osiągają największe stopy zwrotu z wielu lat. 3 filar jest związany z działalnością Indywidualego Konta Emerytalnego. Jest to jedyny dobrowolny filar systemu emerytalnego. Odprowadzanie do niego składek z pewnością bardzo dobrze wpłynie w przyszłości na podwyższenie naszego świadczenia emerytalnego. Jakie są zalety Indywidualnego Konta Emerytalnego? Zyski z Indywidualnego Konta Emerytalnego nie są oprocentowane, co chroni nas przed odprowadzaniem 19% podatku. Firmy zajmujące sie działalnością IKE najczęściej nie narzucają określonych wysokości składek ani regularności ich wpłaty. Sami decydujemu o tym ile i kiedy wpłacamy na nasze IKE. Za przeniesienie składek do innej firmy nie są pobierane wysokie opłaty, a po upływie roku członkostwa, przenoszenie składek jest bezpłatne.
Trzeci filar jest nieobowiązkowy. Nie wypaday jednak goignorować. Należy pomyśleć o dodatkowym zabezpieczeniu swojej przyszłości. Świadczenia, które będą wypłacane w ramach obowiązkowych filarów (zreformowany ZUS plus otwarty fundusz emerytalny) mają nam zapewnić pieniądze na przeżycie. Emerytura taka ma wynieść zaledwie połowę otrzymywanego wcześniej wynagrodzenia – dlatego warto pomyśleć o uczestnictwie w III filarze. Dodatkowe ubezpieczenie określamy według własnych potrzeb i możliwości. W dowolnym momencie możemy rozpocząć oszczędzanie, sami określamy wysokość składki. W III filarze samodzielnie ustalamy warunki wypłaty przyszłych świadczeń. Istnieje tak zwane IKE, na które możemy odprowadzać dodatkowe oszczędności poza II filarem czyli OFE. Może to być renta wypłacana okresowo, renta dożywotnia czy nawet jednorazowa wypłata całego kapitału. Warunki trzeba wynegocjować z wybranym towarzystwem ubezpieczeniowym. Bardzo ciekawym przypadkiem w trzecim filarze są pracownicze programy emerytalne (PPE), które mogą być tworzone w ramach zakładów pracy. Jeżeli zwrócimy uwagę na aspekt podatkowy, to okaże się, że PPE są bardzo korzystne. Kwota składek stanowi dla pracodawcy koszty uzyskania przychodu – pod warunkiem, że nie przekracza 7 procent średniej płacy brutto osób uczestniczących w programie. Poza tym nie jest wliczana do podstawy wymiaru obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne (I i II filar). Jeżeli ktoś nie ma możliwości skorzystania z pracowniczego programu emerytalnego, powinien zastanowić się nad wykupieniem indywidualnej polisy w towarzystwie ubezpieczeń na życie. Składka jest płacona z opodatkowanych pieniędzy, za to przyszła emeryturabędzie zwolniona od podatku (odwrotnie niż w I i II filarze).